شیمی

تاهنگامی که الکترون برروی چنین مدارمجاز وپایداری می چرخد،به هیچ صورت انرژی خود راازدست نمی دهدوتابشی منتشر نمی کند .به عبارت دیگرسرعت و انرژی آن همواره برروی چنین مداری ثابت باقی می ماند.این مدارهارا مدارهای ایستاده می نامند( امروزه به جای مدار، تراز یا حالت انرژی به کار می برند).

نیروی جاذبه الکتروستاتیکی بین هسته و الکترون برروی هرمدار ایستاده، به وسیله نیروی مرکزگرای حاصل ازچرخش الکترون به دور هسته برروی آن مدارجبران می شود.به طوری که شعاع آن مدارهمواره ثابت باقی می ماند،ازنزدیک شدن تدریجی الکترون به هسته اتم ویا افتادن آن برروی هسته، جلوگیری می شود.براین اساس،بوهر نه تنها ایراد نظریه رادرفورد رابرطرف کرد،بلکه امکان توجیه مسایلی مانند شعاع مدار ،شکل وشعاع ویاحجم اتم و.... رافراهم آورد.

* براساس نظریه کوانتومی تابش های الکترومغناطیس ، اتم فقط موقعی می تواند تابش کند که یک کوانتوم مشخص از انرژی را جذب کرده و الکترون را از سطح انرژی مجاز(E1) به سطح انرژی مجازبالاتر(E2)ارتقادهد. چنین الکترونی دربازگشت از سطح انرژی بالاتر به سطح انرژی پایین تر،تفاوت انرژی این دوحالت رابه صورت یک کوانتوم انرژی( که برابر همان کوانتوم انرژی جذب شده به وسیله اتم است)،تابش می کند.

بوهربراساس نظریه خود به محاسبه طول شعاع هریک ازمدارهای مجاز،سرعت الکترون برروی آنها ومقدارانرژی جاذبه بین هسته والکترونی که بر روی آنهابه دور هسته درچرخش باشد،پرداخت.

اولین اشکالی که مدل بوهرباآن روبرو شد،این بودکه بوهر فقط وجود خطوط طیفی منفردی راپیش بینی کرده بودکه هرکدام به جهش وسقوط الکترون بین دو سطح انرژی معینی دراتم مربوط می شود.چند گانگی خطوط طیفی (اجتماعی از تعدادمعین خطوط بسیار نزدیک به یکدیگر)، براساس نظریه بوهرقابل توجیه نبود. زیرابرخلاف آنچه که بوهر پیش بینی کرده بود، انرژی الکترون دقیقا بادرنظر گرفتن تراز اصلی انرژی مشخص نمی شود.هم چنین باید انرژی الکترون رادرهریک ازسطوح فرعی انرژی مربوط به هرسطح اصلی انرژی ،معین کرد که در مقاله شماره 2 بیان شده است.